Genoeg is genoeg: de grenzen van toelaatbaar cliëntengedrag

Casus

De notaris heeft van een beslaglegger opdracht gekregen om het pand van klager te executeren (veilen). Op de dag dat het pand in eigendom is overgegaan naar de veilingkoper, heeft dezelfde beslaglegger executoriaal derdenbeslag gelegd onder (het kantoor van) de notaris op de aan klager toekomende veilingopbrengst van het pand. Over het derdenbeslag is met klager gecommuniceerd. Uiteindelijk heeft de notaris het bedrag dat na de veiling aan klager toekwam, overgemaakt aan de deurwaarder. Na afronding van het beslag stond klager onaangekondigd op de stoep van het notariskantoor. Toen is hij door de politie verwijderd.

De klacht

Klager maakt de notaris in deze tuchtprocedure drie verwijten, namelijk:

1. het tegen klagers wil uitbetalen van de veilingopbrengst aan de deurwaarder;
2. de niet adequate en/of niet tijdige informatieverstrekking en het traineren van de afwikkeling van het derdenbeslag;
3. de onheuse wijze waarop hij klager tijdens het laatste bezoek heeft behandeld.

Uitspraak: ongegrond

Het oordeel

De kamer is van mening dat de civiele rechter moet beoordelen of terecht is uitbetaald aan de deurwaarder. Dit past niet in een tuchtrechtelijke procedure.
Daags na de veiling heeft de notaris klager laten weten dat, na voldoening van de vordering van de beslaglegger uit de veilingopbrengst en na aftrek van de veilingkosten, nog een restantbedrag aan klager toekwam. Deze mededeling was juist. Maar met de beslaglegging ontstond een nieuwe situatie: toen werd executoriaal derdenbeslag gelegd onder (het kantoor van) de notaris op de aan klager toekomende veilingopbrengst van het pand.
Op 12 maart 2025 heeft de notaris aan klager meegedeeld dat hij verplicht was het gehele bedrag van de verkoopopbrengst aan de deurwaarder door te betalen. Klager heeft in een brief van dezelfde datum bevestigd dat hij deze mededeling had ontvangen. Hij voegde daaraan toe dat hij het daarmee – na ingewonnen advies – niet eens was. Eveneens op 12 maart 2025 heeft de notaris het exploot met betrekking tot het executoriaal derdenbeslag naar klager gemaild. Daarmee staat vast dat de notaris klager van (de gevolgen van) het gelegde derdenbeslag op de hoogte heeft gebracht.

De notaris heeft de verklaring derdenbeslag volgens de eisen van de wet – precies twee weken na de datum van de beslaglegging – aan de deurwaarder gericht. De deurwaarder was vervolgens verplicht om binnen drie dagen een afschrift van de verklaring derdenbeslag aan klager te zenden. Dat is ook gebeurd. Daarmee heeft de notaris voldaan aan zijn wettelijke verplichtingen als derde-beslagene. Daarom valt niet in te zien dat de notaris tuchtrechtelijk verwijtbaar zou hebben gehandeld door geen kopie van de verklaring derdenbeslag aan klager te verstrekken. Daarvoor moet de deurwaarder in opdracht van de beslaglegger zorgen.
Klager heeft het kantoor van de notaris bezocht omdat hij het bedrag op zijn eigen rekening uitbetaald wilde hebben. Hij wilde een brief afgeven waarop hij een stempel van ontvangst wilde. Een medewerkster van het kantoor heeft klager gevraagd het kantoor te verlaten, omdat klager intimiderend overkwam. Toen hij niet wegging, is hij gewaarschuwd dat de politie zou worden ingeschakeld. Ook aan deze waarschuwing heeft klager geen gevolg gegeven, waarna de politie hem uit het kantoor heeft gezet.

De kamer vindt niet dat de notaris onzorgvuldig heeft gehandeld. Klager heeft de situatie zelf laten escaleren. Het is begrijpelijk dat de notaris geen gehoor heeft gegeven aan het verzoek van klager om zijn brief in ontvangst te nemen en voor ontvangst een stempel op de kopie te zetten. Gelet op de toonzetting van klager in zijn reactie is te billijken dat de notaris zijn medewerkers op deze wijze in bescherming heeft willen nemen. Bovendien kon de notaris als derde-beslagene op dat moment niets voor klager betekenen.

De kamer verklaart de klacht ongegrond.

Kamer voor het notariaat Den Bosch 17 december 2025, ECLI:NL:TNORSHE:2025:22