‘Gun jezelf de tijd, het is een fantastisch vak’
De KNB verwelkomt doorlopend nieuwe kandidaat-notarissen en (toegevoegd) notarissen. Waarom hebben zij voor het notariaat gekozen en hoe geven ze invulling aan hun vak? In deze rubriek zetten wij steeds een ander lid in de schijnwerpers. Want de leden máken onze mooie beroepsvereniging. Deze keer: Jeroen Kuhlmann, afzwaaiend notaris bij Kuhlmann, Westerhof & De Kok notarissen.
'Houtbewerken doe ik heel graag. Ik maak kommen, stoelen, lepels: van alles. En ik hak het hout voor onze kachel. Voor die hobby wil ik meer tijd vrijmaken. Ik heb geprobeerd een dag minder te gaan werken, maar dan kwam het werk niet af. Ik kon het niet loslaten en zat dan alsnog een hele middag achter de computer. Ik moest een rigoureuze keuze maken, dus ben ik per 1 januari gestopt als notaris.
Ik ben nu bezig met het oprichten van een lepelclub. Ik heb al zes geïnteresseerden gevonden die samen met mij houten lepels willen maken. Ik sluit niet uit dat ik nog een adviespraktijkje ga starten; het lijkt me leuk om nog wat met het vak bezig te blijven. Eerst maar eens zien hoe het leven zonder werk bevalt.
Mijn vader was notaris en mijn opa ook, dus ik heb het met de paplepel ingegoten gekregen. Toch wilde ik geen notaris worden, ik wilde mijn eigen pad volgen. Het leek me wel wat om op een ambassade te werken, totdat ik een aantal ambassades had bezocht: daar zaten allemaal diepongelukkige mensen ver van huis in een Nederlandse enclave toch maar Sinterklaas te vieren. Toen ben ik maar rechten gaan studeren, daar kun je alle kanten mee op. Na het eerste jaar ben ik stage gaan lopen bij mijn vader en dat bleek veel leuker dan ik had gedacht. De gesprekken met de mensen aan tafel, het recht toepassen, verstandige dingen doen, de rustige sfeer op kantoor: dat past bij mij.'
Hollen of stilstaan
'Uiteindelijk ben ik in 1999 benoemd tot notaris in Borne en heb ik het protocol van mijn vader overgenomen. Ik heb hier voornamelijk onroerend goed gedaan, boedelpraktijk en executieveilingen. In het onroerend goed is het hollen of stilstaan, dat vind ik fijn. Daarbij is een huis kopen voor de meeste mensen een feest, en ze komen ervoor naar kantoor.
De gesprekken met mensen, dat heb ik altijd het leukst aan dit werk gevonden. Met ze meedenken en creatief zijn met oplossingen voor hun probleem. Daarbij mag ik graag in de boeken duiken, dingen uitzoeken. Ik vind dat je een vraagstuk van alle kanten moet bekijken, niet alleen juridisch, maar ook vanuit je klanten.
Mijn vader begon in 1976 als notaris in Borne en na vijftig jaar sluit ik hier de deur. Mijn twee zoons doen iets heel anders en dat vind ik prima. Mijn advies aan beginners in het notariaat zou zijn: geef het tijd. Er komt zoveel op je af, zeker op de drukke kantoren van nu. Collega’s verwachten dat je meteen inzetbaar bent, terwijl je nauwelijks weet hoe je met mensen moet omgaan. Je moet jezelf alles nog eigen maken en dat kost tijd. Gun jezelf die tijd, want het is een fantastisch vak.'