Juul (11) is notaris voor één dag

In de lobby van Van Grafhorst Notarissen verzamelt zich een vrolijk kwebbelend gezelschap. Juul ziet er keurig uit met haar verzorgde kapsel en zwart krijtstreepcolbertje. Ze wil ‘al sinds groep zes` notaris worden. ‘Ik houd van regels en ben altijd onpartijdig. Daarom heb ik bij hockey een scheidsrechterskaart.’ Daar komt notaris Nick van Buitenen aan. ‘Hallo!‘, roept hij uit. ‘Wat heb je veroorzaakt? Een hele invasie!’ Iedereen lacht. ‘Het is spannend. Maar Nick is heel aardig, hoor. Én heel gezellig’, stellen de receptionisten Juul gerust.

Notarisjasje

De uitgelaten stoet loopt naar het kleurrijke kantoor van Van Buitenen. Juul gaat naast hem zitten aan tafel. Ook de anderen schuiven aan. ‘Ben je al eerder bij de notaris geweest?’, vraagt Van Buitenen. ‘En valt het nu niet tegen?’ Zijn jeans en donkerblauwe trui vallen in de categorie smart casual. ‘Vanochtend twijfelde ik natuurlijk: doe ik een pak aan voor dit belangrijke evenement? Maar zo loop ik er eigenlijk altijd bij. Jij bent wél mooi aangekleed’, zegt hij, wijzend naar Juuls colbert. ‘Ik vind dit wel een notarisjasje.’ Er stijgt opnieuw gelach op. Maar dan wordt het menens. Voordat Van Buitenen uitlegt wat de notaris doet, stelt hij Juul gerust. ‘Ik gebruik nooit moeilijke woorden. En ik moedig klanten altijd aan om vragen te stellen. Doe jij dat ook vooral.’ Juul haalt een velletje papier tevoorschijn; zij heeft haar vragen al voorbereid. ‘Typisch Juul!’, roept haar moeder.

Directeursstoel

Eerst vertelt Van Buitenen wat notariële akten zijn. ‘Pas als alles helder is en klopt, gaan we tekenen. We bewaren akten digitaal én in de kluis. Die gaan we straks bekijken.’ Juul gaat op de directeursstoel zitten, speciaal voor de fotograaf. Dan ondervraagt ze de notaris. ‘Hoe oud was u toen u notaris werd? Volgens mij was u de jongste van Nederland.’Eerst laat hij Juul beloven dat ze nooit meer ‘u’ tegen hem zegt. En dan vertelt Van Buitenen zijn verhaal. Dat hij eerst advocaat wilde worden en dus ‘geen Juul’ was. Hoe geweldig hij het als werkstudent bij notaris Van Grafhorst vond ‘dat je als een soort rechter-vredesstichter voor mensen oplossingen bedenkt.’ Hoe ook hij een chique vulpen wilde en een mooi ingericht eigen kantoor. ‘Ik was wel een beetje een bemoeierig iemand. Dus dacht ik ongevraagd mee: kan dit niet beter zus, kan dat niet beter zo?’ ‘Ik hoor Juul!’, roept haar moeder, door het dolle heen. ‘Ik hoor Juul!’

‘Wat vindt u het stomste en het leukste aan uw werk?’, vraagt Juul. Van Buitenen begint met het stomste. ‘Akten verzenden naar registers. Dan moet ik de hele dag klikjes zetten en wachtwoorden invoeren. En deadlines, die vind ik ook irritant.’ Het leukste vindt hij met klanten praten. ‘Maar sommigen schrijven liever akten vanachter hun bureau.’
Juul wil graag weten wat het woord partner betekent. ‘Want dat staat bij uw – je – naam.’ ‘Dat je een beetje bij elkaar hoort’, legt Van Buitenen uit. ‘Thuis ben ik partner van mijn vrouw. En op kantoor ben ik partner van vier andere eigenaren.’ Juul: ‘Moet je verplicht een eed afleggen?’ ‘Ja’, antwoordt de notaris. ‘Dat je de wet naleeft, onpartijdig bent en verplicht mensen helpt. Tegen je moeder kan ik dus niet zeggen: nou, daar heb ik geen zin in. Ik kan wel zeggen: dat is heel duur! Zodat ze denkt: dan ga ik naar een andere notaris. Dat is dan een soort trucje.’

Jij mag hier komen werken

Verstoppertje in de kluis

Het gezelschap loopt naar boven. Met een klik van de sleutel opent Van Buitenen de enorme kluis. ‘Dit zijn meer dan honderdduizend akten. Je kunt hier héél goed verstoppertje spelen.’ Juul sluit een slordig openstaand laatje. ‘Anders klopt het niet.’ ‘Jij mag hier komen werken!’, lacht Van Buitenen. Dat lijkt Juul ook qua logistiek een prima plan. ‘Ik woon in Montfoort, dat is maar een half uurtje hiervandaan.’
Dan laat de notaris Juul achter bij drie juristen. Onder begeleiding gaat ze aan de slag met een praktijkopdracht. Kandidaat-notaris Liza (26) legt uit hoe een kandidaat verschilt van een notaris. Ze vertelt ook iets over het erfrecht. Dat je daarmee mensen helpt, vindt Juul ‘verdrietig en mooi’.

Tot slot gaat Juul met huizenkoper Tristan (22) en verkopers Roy (32) en Lynn (28) om de tafel. Jeugdjournaal-presentator Lucas en de cameravrouw leggen alles vast. Wie is de hypotheekgever en wat is het onderpand? Juul mag raden. ‘Ik ben een beetje nerveus’, zegt ze. ‘Volgens mij zijn we dat allemaal’, antwoordt de notaris. Dan mag Juul de huissleutels overdragen aan de koper. Ze lacht triomfantelijk. ‘Tristan, wees er zuinig op. Een nieuwe laten maken is niet goedkoop!’