Testament op verzoek van dochter, bespreking per telefoon en een dag later passeren in aanwezigheid van de familie? Gegrond met oplegging van een maatregel.
Erflaatster E was gehuwd met klager K en had een dochter D en een zoon. D, die notaris N kent via haar hockeyclub, neemt in januari 2017 contact op met N om E bij te staan bij het opstellen van een nieuw testament.
Op 23 januari 2017 stuurt N per e-mail een concepttestament aan E en D. Een dag later passeert N het testament aan huis, in aanwezigheid van K en de kinderen.
Op 3 februari 2017 wijzigt E haar testament bij een ander notariskantoor. E overlijdt op 24 februari 2017.
De klacht
In het testament van N ging het om zeer ingrijpende wijzigingen, waarbij K in het kader van het vruchtgebruik onder curatele wordt gesteld en N zelf tot executeur wordt benoemd. K en E hebben al meer dan 25 jaar een goede relatie, waarvan 20 jaar huwelijk.
N heeft het testament en de verschillen met het voorgaande testament niet met E besproken. Het passeren duurde slechts 5 minuten. N deed geen enkele moeite om het totaal gewijzigde testament ook maar enigszins uit te leggen of de consequenties toe te lichten.
E vertelde K dat zij vanwege haar fysieke gesteldheid niet in staat was om het (concept)testament te lezen of te beoordelen. Zij zou N eenmaal telefonisch gesproken hebben, hoewel K betwist dat dit gesprek daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.
N had niet moeten toestaan dat anderen dan E aanwezig waren bij het passeren van het testament. D had grote invloed op E en was ook nog eens bevriend met N.
Het verweer
Gezien de slechte gezondheidssituatie was er geen gelegenheid meer om E persoonlijk te spreken, ook omdat zij niet in de buurt woonde. N heeft geverifieerd of E wilde dat K en de kinderen bij het passeren aanwezig waren, hetgeen zij uitdrukkelijk bevestigde. Vanwege haar zwakke gezondheid heeft N niet verder aangedrongen om E alleen te spreken, ook niet toen er tijdens het passeren onrust ontstond. Ondanks dat K meermalen aangaf het met deze wijzigingen niet eens te zijn, gaf E aan dat dit was wat zij wilde en dat zij het testament daarom wilde ondertekenen.
Het oordeel
De kamer is van oordeel dat niet kan worden aangenomen dat de voorlichting niet of onvoldoende heeft plaatsgevonden. N had er wel beter aan had gedaan zijn contacten met K grondiger vast te leggen. N kende E niet en heeft hoogstens één keer telefonisch contact met haar gehad, voor zover dat daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Verwacht mocht worden dat N het uiterste zou hebben geprobeerd om bij E thuis de voorbespreking te laten plaatsvinden.
De kamer vindt het verwijtbaar dat N E bij het passeren niet apart heeft genomen om haar alleen te spreken. Door dit na te laten heeft N onvoldoende gewaarborgd dat E haar wil op onafhankelijke wijze heeft kunnen overbrengen.
De notariskamer legt de maatregel berisping op.