Vermelding van veilingakten als koopakte in de registerverklaring koop is een ‘wezenlijke juridische fout’

In juni 2016 tekent notaris N in opdracht van koper BV X een registerverklaring koop betreffende de (veiling)verkoop van een bouwterrein door verkoper NV Y. Dat perceel is eigendom van klager K BV. Aan de registerverklaring koop zijn afschriften gehecht van uittreksels van het procesverbaal van veiling van oktober 2011 en van een akte van gunning. Y heeft als hypotheek- en pandhouder het recht van parate executie uitgeoefend.
Op 16 december 2016 neemt K contact op met het notariskantoor over de registerverklaring koop. Op 19 december 2016 spreekt K telefonisch met N en geeft te kennen dat zij doorhaling van de registerverklaring koop wenst, omdat de termijn van zes maanden als bedoeld in artikel 7:3 lid 1 Burgerlijk Wetboek (BW) zou verstrijken op 20 december 2016. K spreekt met N af dat N hierover contact met X opneemt.
K herhaalt het verzoek meermalen per mail. X laat echter in januari 2017 weten niet akkoord te gaan met doorhaling.

De klacht

De klacht bevat vier onderdelen:

1. Er staat een onjuist vestigingsadres van K in de registerverklaring.
2. K is als direct belanghebbende van tevoren niet geïnformeerd en niet gehoord over de registerverklaring.
3. N heeft niet gereageerd op verzoeken om contact op te nemen.
4. N verwijst naar een niet-bestaande koopakte.

De Kamer Arnhem-Leeuwarden verklaarde de klacht op 10 januari 2018(ECLI:NL:TNORARL:2018:1) op alle onderdelen ongegrond.

Het verweer

N betoogt onder meer dat K geen belang heeft bij de klacht. Wat betreft het vierde onderdeel: met de term ‘koopakte’ is bedoeld de uittreksels uit het proces-verbaal van veiling en de akte van gunning.

Het oordeel

Het hof overweegt dat het begrip ‘enig redelijk belang’ van artikel 99 lid 1 Wet op het Notarisambt (Wna) ruim moet worden opgevat. K is bij deze zaak betrokken als geëxecuteerde en wordt tevens vermeld in de registerverklaring koop. Daarin wordt vermeld dat het de verklaring van onder andere K weergeeft en dat onder andere K woonplaats kiest op het kantoor van N. K heeft dan ook belang bij indiening van haar klacht.
Wat betreft de klachtonderdelen:

1. N had weliswaar de adresgegevens van K moeten controleren, maar K is door het nalaten van N niet in haar belangen geschaad en N heeft er blijkens zijn verweer lering uit getrokken.
2. X gaf N de opdracht om de koop in de openbare registers te laten inschrijven, hetgeen een eenzijdig recht van een koper is. Een afweging van de belangen van K komt de notaris bij deze opdracht niet toe.
3. N heeft (onder andere) begin 2017 met K gebeld en medegedeeld dat X geen doorhaling wenste.
4. Het hof is van oordeel dat de onjuiste vermelding van de term ‘koopakte’ in de registerverklaring koop een wezenlijke juridische fout betreft. Vanwege deze onjuiste vermelding wordt uit de registerverklaring koop niet kenbaar dat er sprake is van een veilingkoop, terwijl K als geëxecuteerde hierbij is betrokken. Bovendien blijkt dat K N in het geheel niet heeft verzocht om mede namens haar een afschrift van de verklaring in te schrijven in de openbare registers, zoals wel in de registerverklaring wordt vermeld. Het hof verklaart deze klacht gegrond en acht de maatregel van waarschuwing passend en geboden.

Nu het hof een maatregel oplegt, zal het hof N veroordelen in de volgende kosten in hoger beroep:
- 50 euro kosten (griffierecht) van K; - 3.000 euro kosten van behandeling van de klacht door het hof.

Het Hof legt de maatregel van waarschuwing op.

Opmerking

De kamer oordeelde dat N punt 4 voldoende had weerlegd, terwijl het hof spreekt van een wezenlijke juridische fout, nogal een verschil in beoordeling, met financiële gevolgen voor N. Had het hof de klacht gegrond verklaard zonder oplegging van een maatregel, wat goed denkbaar was geweest in deze zaak (het lijkt er veel op dat K niet klaagt ‘pour besoin de la cause’) dan had N slechts het griffierecht van K hoeven te betalen.

Lees de hele uitspraak