Resultaten verversen automatisch bij selectie
De civiele rechter, of de tuchtrechter als het bedrag buitensporig hoog is.
Met de Verordening klachten- en geschillenregeling is de keuzevrijheid voor cliënten om voor de rechtsgang bij de civiele rechter of de tuchtrechter te kiezen niet afgesloten; het Reglement Geschillencommissie Notariaat voorziet daarin, in artikel 7 lid 4:
De regeling geldt voor alle cliënten, dat wil zeggen afnemers van diensten van de notaris. Er zijn twee geschillencommissies voor het notariaat. De Geschillencommissie voor consumentenzaken (SGC) en de Geschillencommissie voor ondernemers (SGB). De SGC beslist bij bindend advies.
Als een consument weigert een declaratie te betalen, moet hij het betwiste bedrag bij de Geschillencommissie storten en een formulier invullen. Vult hij het formulier in, dan doet de Geschillencommissie uitspraak.
Degene die een geschil aanhangig maakt, moet de Geschillencommissie klachtengeld betalen. Het klachtengeld ligt tussen de ongeveer 50 en 100 euro bij de Geschillencommissie voor consumenten en tussen de ongeveer 325 en 425 euro excl. BTW bij de Geschillencommissie voor ondernemers.
Kantoren kunnen de volgende bepaling opnemen in hun algemene voorwaarden: 'Op onze dienstverlening is de Klachten- en geschillenregeling Notariaat van toepassing. Zie ook www.degeschillencommissie.nl' Mochten uw algemene voorwaarden nog een verwijzing naar de ringvoorzitters bevatten, dient deze te worden geschrapt.
De notaris is zelf verantwoordelijk voor de beoordeling of iemand voldoende Nederlands spreekt. Bij die beoordeling kan de notaris de volgende omstandigheden betrekken:
De toegevoegde waarde van een eigen verklaring dat iemand voldoende Nederlands verstaat, is gering. De verplichting om een tolk in te schakelen vloeit voort uit de voorlichtingsplicht. De voorlichting moet ten minste worden verstaan om te kunnen worden begrepen.
Spreken de betrokken partijen ieder een andere vreemde taal, dan moet voor ieder van die talen een tolk worden ingeschakeld.
Als de akte in het Nederlands is gesteld, dan geldt de ‘gewone’ regel van artikel 42 Wna. Er is ook dan een vertaling nodig en een bij voorkeur beëdigde tolk. De wet kent geen uitzondering voor dit geval.
Als er een tolk moet worden ingeschakeld, dan moet dat in beginsel een tolk in de moedertaal zijn. Gaat het om een tweetalige partij, dan mag die partij kiezen in welke taal zij de voorlichting wenst te ontvangen.
Er wordt bij voorkeur gebruik gemaakt van een beëdigde tolk. Als het familielid beëdigd tolk is, mag hij of zij optreden als tolk mits hij of zij geen direct of indirect eigen belang heeft bij de inhoud van de akte.
U kunt een beëdigde tolk en vertaler zoeken via de website van de Raad voor de rechtsbijstand.
Schrijf- en gebarentolken vindt u op de website tolkcontact.nl.
Als er sprake is van spoed en het is niet mogelijk tijdig een tolk te vinden, of voor de betreffende taal is geen tolk beschikbaar in het register, dan kan aansluiting gezocht worden bij art. 28 Wet beëdigde tolken en vertalers.
De kosten voor het maken van een vertaling en de bijstand van een tolk komen voor rekening van de cliënt. De notaris moet de cliënt vooraf wijzen op die kosten. Doven, doofblinden en slechthorenden kunnen via het UWV een vergoeding krijgen voor een tolk. Kijk voor meer informatie op de website van het UWV.
Voor de kwaliteit van de vertaling is in eerste instantie de tolk verantwoordelijk. Vloeit er schade voort uit fouten van de tolk, dan is de tolk daarvoor aansprakelijk.
De akte mag alleen in een vreemde taal worden verleden als de notaris die taal beheerst en partijen de notaris vragen de akte in de vreemde taal te verlijden.
Zijn er discrepanties tussen de originele akte en de vertaling daarvan of uitlegkwesties, dan prevaleert in ieder geval tussen partijen de tekst van de originele akte. Is die in een vreemde taal gesteld, dan gaat die dus boven de Nederlandse vertaling.
Volgens artikel 42 lid 2 Wna mag een akte ook tweetalig worden verleden, mits de notaris die tweede taal ‘verstaat’. In dat geval geldt, net als bij het verlijden van een akte in een vreemde taal, dat de notaris zelf in die tweede taal mag voorlezen en toelichten.
Klachten kunnen worden aangebracht door iedereen met een redelijk belang, dus bijvoorbeeld door een cliënt, de voorzitter van de kamer voor het notariaat, de KNB, het bureau financieel toezicht (BFT) of een andere notaris.